Biz hərfləri yalnız əlifbadakı adı ilə (“be”, “ce”) deyil, oxu zamanı sözdə yaratdığı səsə yaxın formada (“bı”, “cı”) öyrədirik. Bunun məqsədi uşağın hərfləri birləşdirərkən əlavə “e” səsini sözə qatmasının qarşısını almaqdır; məsələn, “kitab”ı “ki-ta-be” kimi yox, düzgün səsləri birləşdirərək oxumağı öyrənir. Bu yanaşma fonika metoduna əsaslanır: beynəlxalq tədqiqatlar erkən oxuda hərf–səs əlaqəsinin sistemli və açıq öyrədilməsinin effektiv olduğunu göstərir.